Führer Begleit Bataillon był elitarną jednostką Wehrmachtu odpowiedzialną za bezpośrednią ochronę Adolfa Hitlera oraz zabezpieczanie jego kwater głównych, miejsc pracy i pobytu w czasie drugiej wojny światowej. Historia tej formacji sięga okresu przed wybuchem wojny, kiedy funkcjonowały niewielkie oddziały wartownicze i eskortowe przy Kancelarii Rzeszy w Berlinie oraz podczas oficjalnych wystąpień przywódcy III Rzeszy. Wraz z narastającym zagrożeniem militarnym oraz rosnącym znaczeniem centralnego dowodzenia państwem nazistowskim pojawiła się potrzeba stworzenia stałej, dobrze zorganizowanej jednostki wojskowej przeznaczonej do ochrony Hitlera. W 1939 roku dotychczasowe oddziały ochronne zostały sformalizowane i połączone w Führer Begleit Bataillon, podporządkowany bezpośrednio Naczelnemu Dowództwu Wehrmachtu.

Od samego początku Führer Begleit Bataillon miał charakter jednostki elitarnej. Rekrutacja do batalionu była wyjątkowo rygorystyczna i obejmowała szczegółową weryfikację przeszłości politycznej, pochodzenia oraz bezwzględnej lojalności wobec reżimu narodowosocjalistycznego. Kandydaci musieli wykazywać się bardzo dobrym wyszkoleniem wojskowym, wysoką sprawnością fizyczną oraz nienaganną dyscypliną. Żołnierze batalionu przechodzili specjalistyczne szkolenia z zakresu ochrony osób, służby wartowniczej, walki piechoty, a także reagowania na zagrożenia dywersyjne i zamachy. Jednostka była dobrze wyposażona i otrzymywała nowoczesne uzbrojenie, co wyróżniało ją na tle innych oddziałów Wehrmachtu.

Podstawowym zadaniem Führer Begleit Bataillon była ochrona Adolfa Hitlera podczas podróży, narad wojskowych oraz pobytu w stałych i polowych kwaterach głównych. Żołnierze batalionu zabezpieczali między innymi Kancelarię Rzeszy w Berlinie, rezydencję Berghof w Obersalzbergu, Wilczy Szaniec w Prusach Wschodnich oraz liczne kwatery dowodzenia na terenach okupowanych. Do ich obowiązków należała ochrona zewnętrzna obiektów, kontrola dostępu, eskortowanie osób oraz przeciwdziałanie sabotażowi i próbom zamachu. Miejsca stacjonowania jednostki były ściśle powiązane z aktualnym pobytem Hitlera, co oznaczało częste przenosiny i służbę w różnych częściach Rzeszy oraz na zapleczu frontów.

W miarę przedłużania się drugiej wojny światowej charakter Führer Begleit Bataillon ulegał stopniowej zmianie. W obliczu rosnących strat Wehrmachtu jednostka coraz częściej była wykorzystywana jako regularny oddział bojowy. Żołnierze batalionu brali udział w walkach zarówno na froncie wschodnim, jak i zachodnim, wykonując zadania obronne, opóźniające oraz kontratakujące. W 1944 roku dowództwo nad jednostką objął Otto Ernst Remer, który odegrał kluczową rolę w stłumieniu zamachu na Hitlera z 20 lipca 1944 roku. Wydarzenie to znacząco podniosło prestiż i znaczenie polityczne Führer Begleit Bataillon w strukturach III Rzeszy.

W drugiej połowie 1944 roku, w obliczu pogarszającej się sytuacji militarnej Niemiec, Führer Begleit Bataillon został rozbudowany do większej formacji pod nazwą Führer Begleit Division. Celem tej reorganizacji było wzmocnienie obrony centralnych obszarów Rzeszy oraz wykorzystanie elitarnego charakteru jednostki w walkach z nacierającymi wojskami alianckimi. Dywizja uczestniczyła w walkach obronnych na terytorium Niemiec, jednak mimo dobrego wyszkolenia i wyposażenia nie była w stanie powstrzymać ostatecznej klęski militarnej III Rzeszy.

Po zakończeniu wojny Führer Begleit Bataillon oraz jego późniejsza dywizja przestały istnieć. Dziś historia tej jednostki jest przedmiotem badań historyków zajmujących się strukturami władzy III Rzeszy oraz funkcjonowaniem elitarnych formacji Wehrmachtu. Batalion pozostaje symbolem militarnej ochrony dyktatorskiego przywództwa oraz przykładem przekształcenia jednostki ochronnej w regularną formację frontową w realiach totalnej wojny.