15 października 1946 roku marszałek III Rzeszy Hermann Göring został znaleziony martwy w swojej celi. Trybunał w Norymberdze skazał go na śmierć. Jednak pomimo nadzwyczajnych środków ostrożności (więźniowie byli osadzeni w pojedynczych celach, pilnowali ich całą dobę strażnicy, wprowadzono zakaz rozmów pomiędzy więźniami, za każdym razem w drodze z celi na salę rozpraw byli pilnie strzeżeni, w czasie samego procesu nie mogli opuszczać ławy oskarżonych) Göring popełnił samobójstwo zażywając truciznę...

Po pokonaniu Polski, Danii i Norwegii oraz zajęciu Austrii i Czechosłowacji, wzrok Imperium III Rzeszy skupił się na zachodzie. Potężna machina wojenna w 1940 roku uderzyła na Belgię, Holandię i Francję, pokonując i zajmując te kraje w przeciągu niecałych dwóch miesięcy.

Państwa Półwyspu Iberyjskiego wspierały III Rzeszę zarówno pod względem politycznym jak i militarnym. W faszystowskiej Hiszpanii powstały obozy koncentracyjne, prześladowano opozycję. Wszystkie poczynania władz ówczesnej Hiszpanii były wzorowane na III Rzeszy. Dokumenty na temat współpracy Niemiec Nazistowskich i Hiszpanii o ile nie zostały spalone wciąż są tajne i nie wiadomo kiedy zostaną upublicznione.

Jedną z najbardziej dziwnych i zagadkowych historii, które wymagają wyjaśnienia, po II wojnie światowej, to niewątpliwie los Martina Bormanna szefa kancelarii NSDAP, osobistego sekretarza i ochroniarza Adolfa Hitlera. Ślad i słuch po nim zaginął, kiedy armia sowiecka zdobywała Berlin. Spośród wszystkich znanych osobistości III Rzeszy, tylko dzieje Bormanna osnute są mgiełką tajemnicy.

III Rzesza razem z ZSRR zniszczyły państwo polskie we wrześniu 1939 roku. Nie oznaczało to jednak, że dwa mocarstwa zakończyły swoją współpracę, a mianowicie trwała ona dalej. Obydwa państwa, a raczej służby tych państw Gestapo i NKWD współpracowały ze sobą w walce z polskim podziemiem jak również w likwidacji polskiej inteligencji.