Węgry były sojusznikiem III Rzeszy podczas II wojny światowej. Początkowo było to korzystne dla władz w Budapeszcie. Z chwilą gdy wojska niemieckie zaczęły ponosić klęski na wschodzie, Węgrzy poczuli się wykorzystani i zagrożeni. Źle wyszkolone i jeszcze gorzej zaopatrzone i dowodzone węgierskie dywizje brały udział w wielu bitwach na froncie wschodnim, uczestnicząc chociażby w rzezi pod Stalingradem.

5 listopada trafi do księgarń książka Richarda Hargreavesa Ostatnia twierdza Hitlera. Breslau 1945, która powstała na podstawie skrupulatnych badań ogromnej liczby oficjalnych dokumentów, gazet, listów i dzienników oraz wstrząsających relacji świadków.

Podczas II Wojny Światowej wypędzani ludzie, między innymi Polacy, przeżywali ogromną traumę gdy musieli opuścić miejsce swojego zamieszkania, swoje małe ojczyzny, gdzie rodzili się, żyli i spędzili najpiękniejsze chwile swojego życia. Co ciekawe wypędzenia przeprowadzane przez Niemców wyglądały niekiedy identycznie jak te, które przeprowadzano w i przez ZSRR.

Litwa Łotwa i Estonia, jak również ziemie obecnej Białorusi dostały się pod niemieckie panowanie w roku 1941, w wyniku agresji III Rzeszy na ZSRR. Opanowaniem ziem państw Bałtyckich zajęła się grupa Armii Północ, której ostatecznym celem było zdobycie Leningradu. Władze niemieckie postanowiły wykorzystać maksymalnie konflikty narodowościowe oraz wyznaniowe jakie istniały od kilku pokoleń na tych terenach.

Dyktatorzy nie mogą się obejść bez ochrony osobistej. Zapewnia im ona bezpieczeństwo przed potencjalnym zagrożeniem, tworzy wizje człowieka niedostępnego. W przypadku Adolfa Hitlera, było podobnie. Ochrona Hitlera miała przed sobą niełatwe zadanie, bowiem Adolf Hitler od samego początku lubił ryzyko.