15.11.1891 - 14.10.1944

Erwin Rommel był najmłodszym niemieckim feldmarszałkiem (Generalfeldmarschall) podczas II wojny światowej. Brał udział w I wojnie światowej i zdławieniu Monachijskiej Republiki Rad w 1919r. Mianowany przez Hitlera w 1939 r komendantem kwatery głównej Fuhrera, wziął w 1940 r udział w ataku na Francję. Generał wojsk pancernych zyskał popularność jako dowódca sił niemieckich w Afryce. W ciągu niewielu tygodni odzyskał całą Cyrenajkę w Libii, utraconą na rzecz wojsk brytyjskich. Największym sukcesem Rommla było zdobycie brytyjskiej twierdzy Tobruk. Natarcie na Egipt ugrzęzło jednak pod Al-Alamajn. Alianckie przeciwuderzenie zmusiło Rommla do odwrotu. Przed niemiecką kapitulacją w Afryce Północnej został odwołany 9 marca 1943 r przez Hitlera do Niemiec. Jako dowódca Grupy Armii "B" w północno-zachodniej Francji Rommel daremnie próbował w czerwcu 1944 r odeprzeć alianckie siły inwazyjne.17 lipca został ciężko ranny wskutek lotniczego ataku na samochód, którym jechał. Ponieważ utrzymywał kontakty ze spiskowcami z 20 lipca 1944 r Hitler zmusił go do popełnienia samobójstwa. Rozkaz wykonał generał Wilhelm Burgdorf. To on zmusił Erwina Rommla w październiku 1944 do zażycia cyjanku potasu. Niemiecką opinię publiczną poinformowano, że Erwin Rommel zmarł w wyniku ran odniesionych w wypadku. Aby zatuszować morderstwo, wyprawiono mu także pogrzeb państwowy ze wszystkimi honorami, jednak na ów pogrzeb nie przybyli najwyżsi urzędnicy NSDAP.

autor wpisu
(15 znaków)

treść wpisu
(1000 znaków)

email

nie będzie widoczny na stronie